Ta mi się podoba!

[Fringilla]

Ostatnio jedna z mych bardziej docenianych autorek Beth Bolden
której książki kiedyś nawet prezentowałam okładkowo, bo... no... sama nie wiem, jaką mam z nimi relację wizualną (no bo i trochę kłamią co do treści... i trochę... no, ja mam alergię na odwodnione przepakowane mięsnie, no i też... Za Dużo Tego Dobrego jesli wiecie, co mam na myśli
zadała pytanie o nową okładkę i mam wrażenie, że wiele czytelniczek podobny feedback jej wysłało co ja

W każdym razie: po pierwsze koleś na okładce jest, ekhm, jakby minimalnie mniej rozebrany (albo inaczej: jest zaprezentowany ciut bardziej neutralnie a nie.... szukam słowa.... intymnie? to chyba kwestia łapania kontaktu wzrokowego) a po drugie jest tez okładkowa opcja "grzecznie, do środka komunikacji miejskiej"

covers.jpg

[pannazlosnica]

Mnie się te gołe klaty w zasadzie zlewają w jedno. Ale z drugiej strony z tymi słodkimi wektorowymi okładkami też tak ostatnio mam.

[Fringilla]

Tak, na koniec trudno ogarnąć szczególnie przy ogólnej ogromnej liczbie rzeczy wydawanych
Bo jednolitość nie jest zła - to kwestia indywidualizacji swoistej, patrz DaCapo dekady temu - na jedno kopyto, plus jeszcze monochromatyczne często, a jednak działało. Ja wiem, inne czasy mimo wszystko, wizualne zobojetnienie teraz działa mocno...

[Księżycowa Kawa]

Większość nowych okładek mnie zniechęca, bo są rozmazane, bo jest za dużo, bo tytuł jest podany w kawałkach, często nieczytelny i stwierdziłam, że nie mam ochoty z tym się użerać i rozszyfrowywać, bo coraz więcej obcojęzycznych tytułów, choć autorka jest Polką, bo właściwie nie ma na co popatrzeć. W ogóle coraz częściej mam wrażenie, że za to bierze się jakieś beztalencie.

[Fringilla]

A propos "beztalenci", to ja mam coraz większy problem, bo skomplikowane są relacje artysta-"narzędzia AI"

Przy okazji: narzekam na "kartunizację" oładek - te wszystkie rysunkowe wersje lekko lub bardzo infantylne w stosunku do opowieści, jakie ilustrują, a jeszcze uaktualnienia tytułów, które, no, czystym smutem były lub w znacznym stopniu go zawierały i nagie klaty jak najbardziej właściwe były, bo wiedział człowiek, co w środku
Nie to, że zawsze dobrze, ładnie i faktycznie właściwie, ale też: przynajmniej wiadomo, że literatura dla młodych dorosłych przynajmniej

Więc przykład trendu, ale przynajmniej z mojej perspektywy w miarę... sensownie

Mamy Cate C. Wells z jej cyklem paranormalnym (wilkołaki, ale bardziej w duchu zmiennokształtnych - fajny przykład rozkminy, jak inny model, ekhm, biologiczny, pozwala adresować "nasze" problemy społeczne, w końcu temu fantastyka służy

Cykl Five Packs

Tu oryginały:


A tutaj nowe wersje - tak, każda okładka ma zestaw elementów kluczowych dla fabuły

[pannazlosnica]

Mam wrażenie, że wszędzie ostatnio widzę okładki w tym stylu, z tym fontem i ciemnym tłem

[Fringilla]

A to tak w ogólności jak najbardzie, ale jednak jest to pewna alternatywa w ramach urysunkowienia
Natomiast podejrzewam, popraw mnie, że powyższy styl raczej dominował i dominuje w fantastyce i romantasy, i stąd przywędrował do paranormali.

Hehe, to jest zabawna sprawa, jak się śledzi, jak ewoluuje "upierzenie" książek. i kto do kogo się upodabnia lub intensywnie tego upodabniania chce uniknąć

[kejti]

ale śmieszna zmiana ale myślę, że jednak te nowe szybciej się sprzedadzą

[Fringilla]

Bonusowo śmieszne jest to, że serio, obie odpowiadają zawartości i w sumie oddają klimat

Ps no właśnie, trendy trendy, rozpoznawanie gatunkowe