ROMANSOHOLICZKI

Ostatnio jedna z mych bardziej docenianych autorek Beth Bolden
której książki kiedyś nawet prezentowałam okładkowo, bo... no... sama nie wiem, jaką mam z nimi relację wizualną (no bo i trochę kłamią co do treści... i trochę... no, ja mam alergię na odwodnione przepakowane mięsnie, no i też... Za Dużo Tego Dobrego jesli wiecie, co mam na myśli
zadała pytanie o nową okładkę i mam wrażenie, że wiele czytelniczek podobny feedback jej wysłało co ja

W każdym razie: po pierwsze koleś na okładce jest, ekhm, jakby minimalnie mniej rozebrany (albo inaczej: jest zaprezentowany ciut bardziej neutralnie a nie.... szukam słowa.... intymnie? to chyba kwestia łapania kontaktu wzrokowego) a po drugie jest tez okładkowa opcja "grzecznie, do środka komunikacji miejskiej"

covers.jpg

Mnie się te gołe klaty w zasadzie zlewają w jedno. Ale z drugiej strony z tymi słodkimi wektorowymi okładkami też tak ostatnio mam.

Tak, na koniec trudno ogarnąć szczególnie przy ogólnej ogromnej liczbie rzeczy wydawanych
Bo jednolitość nie jest zła - to kwestia indywidualizacji swoistej, patrz DaCapo dekady temu - na jedno kopyto, plus jeszcze monochromatyczne często, a jednak działało. Ja wiem, inne czasy mimo wszystko, wizualne zobojetnienie teraz działa mocno...

Większość nowych okładek mnie zniechęca, bo są rozmazane, bo jest za dużo, bo tytuł jest podany w kawałkach, często nieczytelny i stwierdziłam, że nie mam ochoty z tym się użerać i rozszyfrowywać, bo coraz więcej obcojęzycznych tytułów, choć autorka jest Polką, bo właściwie nie ma na co popatrzeć. W ogóle coraz częściej mam wrażenie, że za to bierze się jakieś beztalencie.

A propos "beztalenci", to ja mam coraz większy problem, bo skomplikowane są relacje artysta-"narzędzia AI"

Przy okazji: narzekam na "kartunizację" oładek - te wszystkie rysunkowe wersje lekko lub bardzo infantylne w stosunku do opowieści, jakie ilustrują, a jeszcze uaktualnienia tytułów, które, no, czystym smutem były lub w znacznym stopniu go zawierały i nagie klaty jak najbardziej właściwe były, bo wiedział człowiek, co w środku
Nie to, że zawsze dobrze, ładnie i faktycznie właściwie, ale też: przynajmniej wiadomo, że literatura dla młodych dorosłych przynajmniej

Więc przykład trendu, ale przynajmniej z mojej perspektywy w miarę... sensownie

Mamy Cate C. Wells z jej cyklem paranormalnym (wilkołaki, ale bardziej w duchu zmiennokształtnych - fajny przykład rozkminy, jak inny model, ekhm, biologiczny, pozwala adresować "nasze" problemy społeczne, w końcu temu fantastyka służy

Cykl Five Packs

Tu oryginały:


A tutaj nowe wersje - tak, każda okładka ma zestaw elementów kluczowych dla fabuły

Mam wrażenie, że wszędzie ostatnio widzę okładki w tym stylu, z tym fontem i ciemnym tłem

A to tak w ogólności jak najbardzie, ale jednak jest to pewna alternatywa w ramach urysunkowienia
Natomiast podejrzewam, popraw mnie, że powyższy styl raczej dominował i dominuje w fantastyce i romantasy, i stąd przywędrował do paranormali.

Hehe, to jest zabawna sprawa, jak się śledzi, jak ewoluuje "upierzenie" książek. i kto do kogo się upodabnia lub intensywnie tego upodabniania chce uniknąć

ale śmieszna zmiana ale myślę, że jednak te nowe szybciej się sprzedadzą

Bonusowo śmieszne jest to, że serio, obie odpowiadają zawartości i w sumie oddają klimat

Ps no właśnie, trendy trendy, rozpoznawanie gatunkowe