Romans + LGBTQ

[pannazlosnica]

Zaczęłam TLG i mam taką myśl, że mimo, iż cała seria to smut, to jakoś mi to nie przeszkadza po części z tego względu, że u Rachel nie ma dłużyzn. Nikt tu nie omdlewa przez 10 stron jak w spicy hetero romansach, które dotychczas czytałam.

[stasza2233]

Heated Rivalry na billboardach w Warszawie. Zbliżamy się do polskiej premiery.

[Fringilla]

Cały czas się wybieram, ale jeszcze grypa :chlip:

Nikt tu nie omdlewa przez 10 stron jak w spicy hetero romansach, które dotychczas czytałam.

Po każdym porządnym romansie mm zasmuca mnie ten fakt


No dobra, z obowiązku popełnione.

[pannazlosnica]

Czytam TLG (jednak po całej serii ebook wchodzi całkiem, całkiem) i mój Boże, internet eksploduje, gdy drugi sezon pojawi się na ekranach. Ilya Rozanov i pieski? Już samo to wystarczy do zbiorowej histerii

Niby wszystkie dzieci kocha się tak samo, ale mam wrażenie, że Ilya to ulubieniec Rachel

[Fringilla]

Hm, rozumiem, wiele czytelniczek tak ma takie wrażenie.

Ja ma raczej teorię, że

Spoiler:

Shane jest może nie stricte Mary Sue (insert twórczyni), ale blisko, i to w pozytywnym tego słowa znaczeniu i dlatego jest lekko przezroczysty jako posta - jest niejako oczywistością, "wcielona kanadyjskość", bardzo blisko autorki (ekhm, również pod względem tego, co zostanie później definiowane jako "Shane w spektrum").

To też kwestia mojego założenia, że siłą fikcji Rachel są jej zdolności obserwacyjne i cała seria to wypadkowa jej dekad obserwacji hokejowej przestrzeni, ludzi przede wszystkim.
Shane jest odbiciem w lustrze, jest autozrozumiały w swych zachowaniach.
Natomiast Ilya jest obserwowaną egzotycznością obcojęzycznych zawodników - archetypem kanadyjskiej adaptacji kulturowej, marzeniem, jak taka adaptacja powinna wyglądać i kto chce jej dokonać.
I tego, jak docenia się próby "tych fajnych" i odrywa w obcych pozytywne "ludzkie" cechy - lubi zwierzęta, dzieci, dzieli nasze wartości... a swoja obcość vel np. rosyjską brutalność wykorzystuje dla dobra ogółu

Bo Ilya bardzo chce sie adaptować - to jest na samym początku HR, gdzie wprost jest napisane, że Ilya szuka tutaj wolności (od Rosji, rodziny, okrutnych zobowiązań, strachu) i wprost miłości (nie, nie seksu jako takiego, Ilya od początku jest nastawiony na budowanie relacji, niestety jego pech polega na tym, że osoba, która emocjonalnie świetnie się nadaje do tego, zostaje spotkana na starcie i okazuje się nie tyle płci męskiej, co kolegą z branży w układzie rywalizacyjnym, stwarzając tytułowy logistyczny problem

I to jest fascynujące, jak odmienne są trajektorie opowiadania tego samego za pomocą książki i serialu
Bo w serialu punkt wyjścia jest nieznany - Ilya jest w sumie emocjonalnie bardziej otwarty od początku, ale też lepiej operuje dystansem (Las Vegas) i razem z Shanem widzowie się mogą zastanawiać, kim emocjonalnie Ilya jest (no playboy, za Starszym Hollanderem), powoli to odkrywając.
Natomiast w książce wiadomo od razu, jak emocjonalnie się Ilya miota, ale też (tak jak Shane) może sobie dłużej pozwolić na zewnętrzne utrzymywanie dystansu. Dzięki temu np. scena w LV jest pokazuje go w sympatyczniejszym świetle niż w serialu, natomiast to, że Shane jest zagubiony i wychodzi po scenie z tuńczykiem, a potem wpada w ramiona Rose, jest o wiele bardziej zrozumiałe i kto mus się dziwi

I paradoksalnie: Ilya jest "łatwiejszy" jako postać budowana od zewnątrz vs Shane wymagający spojrzenia we własną pokręconą psychikę.

W każdym razie: natura problemów Ilyi i Shane'a jest odmienna, a też łatwiej diagnozować i ogarniać cudze problemy najpierw...

Dlatego przyznam, że totalnie spodziewałam się 3 książki, ponieważ ten cykl nie jest domknięty - Ilya jest ogarniany w TLG, natomiast... no, to nie jest duży spoiler, bagaż Shane'a też jest olbrzymi (łącznie z końcówką TLG) tylko wymaga innych metod rozpakowania.
Totalnie wierzę w HEA w TLG, ale tak - jest tam mega materiał na więcej

PS mnie od początku intrygowało, czy Jacob Tierney sprawdził, czy Connor Storrie ma chemię z psami

[pannazlosnica]

Connor sprawia wrażenie, jakby sam był labradorem w ludzkiej skórze

Skończyłam, wspaniała to była przygoda. Powtarzam, że największym zaskoczeniem jest dla mnie, że chociaż seria obfituje to smut, to tak dobrze się to czytało. Scena w pokoju z trofeami mnie uradowała

Po przeczytaniu książek tym bardziej doceniam pracę Jacobs Tierneya. Bo naprawdę, w pierwszej chwili również bym obstawiała, że to jest nieadaptowalne do telewizji

[Fringilla]

Niestety psi aktorzy to duże wyzwanie i nie jestem pewna, jak budżetowo to ekipa ogarnie... ale kciuki!
(obstawiam, że będą musieli wybrać jedną psią postać niestety, jeśli w ogóle).

Swoją drogą postać Ilyi to jest elegancki archetyp porzuconego przez rodzinę acz zaradnego psa w poszukiwaniu własnego miejsca na ziemi
Serio, jak zmrużę oczy to wracają wszystkie dziecięce traumy z oglądania ekranizacji Jacka Londona
Rany, jakże HEA koncepcyjne / tudzież sensowne HFN w wymiarach platonicznych i nieromantycznych jest wartościowe w popkulturze...

Przy okazji:
Skusi Cię kiedyś ponowne obejrzenie z perspektywy przeczytanej już serii?

Ja swoją drogą i cieszę się, że znałam wcześniej książki, i jestem jednak niesamowicie ciekawa, jak bym odebrała bez kontekstu książkowego

PS autentycznie ja czytam Reid i inne autorki piszące smutowe w szczególności mm romanse doprawdy nie dlatego, że jestem mega fanką seksu między mężczyznami w romansie porównując z hetero klasyką, tylko dlatego... że to niestety tam głównie pojawia się jakościowa zmiana w tym, jak w ogóle intymność i emocjonalność (nie tylko bohaterów-mężczyzn) jest przedstawiana... co o wiele trudniej namierzyć w heteroromansach, w szczegolności tych bardziej popularnych

[pannazlosnica]

Oczywiście, że obejrzę teraz ponownie
Zwłaszcza, że weszło na HBO max.

Ogólnie zaczęłam serial z ciekawości, bo dużo było szumu na moim feedzie na Instagramie i jak to ładnie chyba Ty ujęłaś - zaintrygowały mnie obrazki, zostałam dla historii.

Ale też w drugą stronę jest to ciekawe doświadczenie, bo miałam trochę odmienne wyobrażenie tych postaci przy lekturze. Na pewno trochę inspirowane serialem, ale nie w 100% Connor/Hudson

[Fringilla]

Ja uważam, że to są na koniec dwie trochę odmienne opowieści z lekko odmiennymi postaciami - i o to chodzi w adaptacji
Wchodzą czynniki dodatkowe - oprócz scenarzysty/reżysera - czyli od aktorów zaczynając...
Ok, punkty wyjścia i HEA pozostają, ale trajektorie, nawet przy zachowaniu wydarzeń, a nawet dialogów, są cudownie różne

Dlatego jeszcze raz: brawa dla Jacoba, który potrafił i docenić oryginał, i dojrzeć w nim wizualna opowieść, i zachować i ducha i koncept oryginału (pewnie wiele adaptując tez na bieżąco - elastyczność to tez klucz, vide: słynna scena szpitalna, która podobno doprowadziła go do łez przed jej nakręceniem

Wpływ aktorów na pewno jest kategorią najłatwiejszą do opisania - zaczynając od fizyczności (po pierwsze Hudson - jak ja się ucieszyłam, że nie poszli w k-dramowo/k-popowego Shane'a... no dobra, j-dramowego, serio serio jesli chodzi o książkę, pewnie większość czytelniczek miała takie wyobrażenia i oczekiwania; po drugie Connor, który nie tylko w ciemno potrafi "spapugować" język, ale i fizyczność rosyjskiego hokeisty - i im dalej od realizacji serialu, tym bardziej widać, jak bardzo niepodobny fizycznie do książkowego Ilyi jest, w odróżnieniu od Hudsona - tego wciąż spokojnie sobie mogę wyobrazić rozstawiającego na lodzie wszystkich po kątach

Choćby większa serialowa równowaga fizyczna wpłynęła na to, jak odbiera się jednak dynamikę relacji

[pannazlosnica]

Ostatecznie i książki i serial przyniosły mi dużo radości. Choć obawiam się nieco polskiego tłumaczenia, gdy któreś wydawnictwo to wyda.

Żałuję tylko, że nie wsiadłam do tego pociągu wcześniej. Z jednej strony wolę obejrzeć cały sezon serialu za jednym posiedzeniem, ale z drugiej wątki na reddicie i wszystkie edity fanowskie pokazują mi, jak wspaniała musiała być zabawa, gdy śledziło się całość ze społecznością fanowską.

[Fringilla]

Trochę kluczowa była specyfika pierwszej fanowskiej fali mimo wszystko - wystarczająco jednak mała, aby komunikacja była dobra, i faktycznie aż zaskakująco otwarta na adaptację. Praktycznie zero marudzenia na od początku widoczne zmiany adaptacyjne.
Było mega grzecznie przy całym szaleństwie.

Ja jestem jednak fanką tygodniowego systemu.
Całość (a nawet netlfiksowe dzielenie na czesći) alienuje widzów.

[kejti]

obejrzałam pierwszy odcinek, hot kiedy drugi?

[Fringilla]

No widzisz, wredny Imperator Streamingu wrzuca co tydzień, a my miałyśmy pierwsze 2 od ręki dzięki Crave (potem tygodniowo)

[kejti]

poczekam, aby tylko dodawali

[Fringilla]

Ale przyznam, że 2 pierwsze ładnie razem grają, bo potem jest Niezbędny Odcinek Trzeci

[stasza2233]

jakbyniepaczeć mówi o Heated Rivarly
https://www.youtube.com/watch?v=_UFh1A11pis

[Fringilla]

A swoją drogą wiecie, jak troche głupio teraz chodzić na lokalne rozgrywki hokejowe...
Znaczy: człowiek się zastanawia, czy nie jest podejrzewany o nagły przypływ miłości do sportu
(znaczy: ja tam sobie oglądam od dwóch lat...)

I tak, oglądam rozgrywki olimpijskie, a co

PS Jestem ciekawa, czy pl wersja HBO tak samo ciemna... (że nie wspomnę o tłumaczeniach... aż się boję).
(włączę sobie platformę na 4 odcinek raczej)

[pannazlosnica]

Zwłaszcza, że hokej mało w Polsce spopularyzowany

Ja tam wolę tych influencerskich recenzji już nie oglądać, na kilka się nadziałam na ig i sprowadzały się do "mimimimi... płytka fabuła..mimimimimi... jakieś soft porno.... mimimimimi... kto im dał ten znicz, upadek cywilizacji"
Gdzieniegdzie występuje też moje ulubione "romanse są takie nuuuudne i przewidywalne"

Ludzie chyba zapomnieli, że można coś czytać/oglądać just for fun.

[Fringilla]

Polskie recenzje?

PS nieśmiertelny argument ad przewidywalność

[pannazlosnica]

Tak, dotyczy polskich recenzji.

(To, że w kryminałach sprawca na koniec zostaje ujawniony W OGÓLE nie jest przewidywalne)

[Fringilla]

Ale tak na poważnie: serio wiele osób nie odróżnia opowiesci (i wizualnych i pisanych) gatunkowych od... no... wolniejszych elektronów

[kejti]

:lol:
A swoją drogą wiecie, jak troche głupio teraz chodzić na lokalne rozgrywki hokejowe...
Znaczy: człowiek się zastanawia, czy nie jest podejrzewany o nagły przypływ miłości do sportu
(znaczy: ja tam sobie oglądam od dwóch lat...)

Frin, moim marzeniem było zobaczyć mecz hokeja po Elle Kennedy byłam chyba trzy razy w Niemczech - zapomnijcie o seksapilu, twarze które były wyświetlane były brzydkie i bez zębów niemniej bawiłam się świetnie, podobają mi się emocje, sto razy lepsze niż inne sporty.

Dla mnie m/m jest odświeżające, nie kręcę oczami, widzę te emocje, nie są takie sztuczne jak przy hetero ale nie sądzę że ktoś mnie zrozumie w tej kwestii więc nigdy o tym nie mówię chociaż mój wie, że to oglądam i czytam takie książki

co do filmików i recenzji, nie zaglądam aby sobie nie spojlerować

edit:

zapewne dostaniemy po polsku książkę albo i serię, tak czuję, wydawnictwa będą chcieli zarobić

[Fringilla]

Muszę znależć ten fragment, gdzie oczywistością jest, że Ilya nie ma swoich zębów
PS no bo nieopłacalne jest wstawianie przed zakończeniem kariery

Dla mnie m/m jest odświeżające, nie kręcę oczami, widzę te emocje, nie są takie sztuczne jak przy hetero ale nie sądzę że ktoś mnie zrozumie w tej kwestii więc nigdy o tym nie mówi

Och, to częste wśród fanek mm

Przy okazji: mi się zlewają 2 pierwsze odcinki trochę, chronologicznie nie wiem nawet, gdzie jesteś z opowieścią (cezurą jest Las Vegas

[pannazlosnica]

Odświeżające jest też to, że nikt nie wspomina pierdyliard razy o kolorze oczu ukochanego - to jest plaga w romansach hetero (nawet u Mariany Zapaty, którą nieobiektywnie wielbię, myślałam, że mnie pokręci jak w jednej książce jeszcze raz usłyszę "Honey coloured eyes")
To tak pół żartem pół serio

[stasza2233]

Przy okazji: mi się zlewają 2 pierwsze odcinki trochę, chronologicznie nie wiem nawet, gdzie jesteś z opowieścią (cezurą jest Las Vegas

Może niepopularna opinia, ale serial staje się dla mnie kultowy dopiero od trzeciego odcinka, a piąty to już szczyt szczytów.
Widziałam sporo polskich artykułów. Ciekawe jak zwykłym ludziom podoba się to nasze "soft porno".

Remiks Harrisona nie może mi wyjść z głowy. Co za scena. Help

Aż się boję co Jacob zrobi ze sceną z samolotem.