Candice Proctor

przez **gonia** » 23 listopada 2015, o 00:08

wiedzmaSol napisał(a):i chyba zarazem najlepsze co można u nas poznać prawda?

Ja lubię Kodeks, ale Ty nie przepadasz za średniowieczem :hyhy:

, a Kurtyzana podobała mi się bardziej niż Podejrzenia :wink:

przez **•Sol•** » 23 listopada 2015, o 10:07

no właśnie Kodeks ominąć mam w planie bo średniowiecze

ale pocieszam się w przypadku Podejrzeń tym że my jednak nie zawsze się zgadzamy :hyhy:

A z tych trzech: Papugi, Harfa, Tasmania, która najbardziej Ci przypadła do gustu a która najmniej?

przez **gonia** » 23 listopada 2015, o 10:26

Najbardziej Harfa, najmniej Tasmania

przez **•Sol•** » 23 listopada 2015, o 10:27

w sumie się z Tobą zgodzę

Papugi i Harfa są dla mnie równie dobre ale zupełnie inne i za co innego lubię i porównać je ciężko. Papugi w porównaniu do Harfy to komedia

przez **gonia** » 23 listopada 2015, o 10:35

Co do Harfy i Papug zgadzam się co do słowa. To są dwie dobre książki, ale bardzo różne

przez **•Sol•** » 23 listopada 2015, o 11:43

Goniu my to chyba musimy w kalendarzu zapisać że takie jednogłośne jesteśmy i to już drugi raz dzisiaj

przez **Księżycowa Kawa** » 23 listopada 2015, o 23:09

„Tasmania” podobała mi się tak, że do dzisiaj ją pamiętam, choć całe lata od tego czasu minęły.

przez **•Sol•** » 23 listopada 2015, o 23:45

a ja jakoś pamiętam tyle że była taka sobie

więcej nie za wiele. A i że tam HEA było takie nie do końca oczywiste chyba :mysli:

przez **LiaMort** » 23 listopada 2015, o 23:54

ja uwielbiam Tasmanię. :bigeyes:

przez **Księżycowa Kawa** » 24 listopada 2015, o 01:57

Było tylko, że będą razem, nic o tym, ile mieli dzieci itp.

przez **•Sol•** » 24 listopada 2015, o 11:38

kończy się że oni na jakiś statek wsiadają czy jakoś tak nie?

przez **Desdemona** » 24 listopada 2015, o 21:41

wiedzmaSol napisał(a):No jak Nowy Orlean to musi być trochę magiczności

trochę jest...i nawiązań do wampirów....ogólnie zaczęło się całkiem fajnie...dziś skończę chyba poczytywanie :mysli:

...ale intryga jakoś taka słaba się robi...zobaczymy jak się skończy, aczkolwiek Zachary jest całkiem całkiem.... :hyhy:

przez **Księżycowa Kawa** » 25 listopada 2015, o 00:28

Tak, kończy się w ten sposób.

przez **Kawka** » 18 sierpnia 2016, o 21:00

Przeczytałam niedawno "Papugi" i powiem, że mi się podobała ta książka. Nie jestem aż tak zachwycona jak po "Tasmanii" ale ta powieść też jest dobra. Mniej jest dramatów i nieszczęść ale ma swój klimat. "Papugi" to kawał solidnej prozy, z fajnymi bohaterami, prawdziwymi problemami i zabawnymi momentami. Może nie jest to dzieło, do którego wrócę za jakiś czas ale bardzo miło mi się czytało i zdecydowanie mogę tę książkę polecić.

przez **tully** » 12 marca 2017, o 22:32

@LC: 1/10

Ach brak mi slow, myslalam ze bedzie dobrze... myslalam ze moze nowa Freeman, spory potencjal w harfie prawie blizniacza ksiazka jednak teraz to on jest wiezniem... a ona jego pania... dodatkowo trojkat wiec czy moglo cos nie pojsc dobrze? Moglo i poszlo... poczatek ciekawy choc od razu pojawil sie zgrzyt w postaci niefortunnej smierci czworga rodzenstwa.. Candice ma chyba z tym lekki problem, jak daje to juz calkowicie po bandzie... ale przejdzmy do faktycznie powaznych rzeczy... trojkat ? Wiele autorek wprowadza go bezmyslnie do ksiazek by postawic jakas trudnosc na drodze dwojga kochankow, wiadomo ze jak cos za latwo idzie umieramy z nudow wiec dobra autorka romansow musi postawic na ich drodze przeszkody... jednak blagam jesli trojkat niech bedzie przemyslany, prawdziwy i niech naprawde pojawi sie dylemat... niestety o tym autorki juz zapominaja... wydaje sie im ze umieszczenie w tle trojkata wystarczy bysmy padly z omdlenia, rzadkie chwile gdy bohaterka wspomina tego niewlasciwego dadza nam dylemat i dalej hulaj dusza piekla nie ma, oddajemy mu serce, cialo wyslawiamy go a drugi jest glupi, ciamajdowaty, tchorzliwy etc. Zrozumcie stawiajac tak sprawe uwlaczacie tylko bohaterce, nich to bedzie walka fair, niech obaj punktuja, nich to bedzie walka a nie samobojstwo... Autorka zafundowala nam zamiast tego 90 % tego wlasciwego i 10 % chlopca do bicia mimo ze sytuacja Jessy w zasadzie powinna spowodowac relacje odwrotne. W koncu skazaniec raczej nie ma za duzo okazji na pobyt ze swoja pania a oficjalny narzeczony powinien ich miec mnostwo... jesli do tego dodamy brak obiektywizmu, pocalunek tego zlego to obrzydliwstwo a temu dobremu dobieramy sie do majtek... szkoda wyszlo marnej jakosci romansidlo typowe plaskie nudne i irytujace, az sie sobie dziwie jak dotrwalam do 61 % oczywiscie moglabym pisac dlugo o tym dramacie trojkacie, o wybrance Warricka plaskich postaciach rodzenstwa tla dla wlasciwych partnerow, bohaterstwo tego wlasciwego ktory jest bohaterem supermanem ratuje wszystkich tak kiwajac palcem, ma wiele talentow konie muzyka i oczywiscie mroczna przeszlosc...brr przepraszam ale jak nie skoncze teraz nie dobiegne do lazienki....

przez **Księżycowa Kawa** » 13 marca 2017, o 02:20

W tym przypadku zapominasz, że Jesmonda sama sobie narzeczonego nie wybrała, był jej narzucony, a zatem nic dziwnego, że to potoczyło się tak, nie inaczej. Jej wybór dotyczył czegoś zupełnie innego.
I nie zawsze tzw. trójkąt ma istotne znaczenie dla fabuły :wink:

przez **Agrest** » 13 marca 2017, o 11:02

I nie zawsze tzw. trójkąt ma istotne znaczenie dla fabuły

Przyznam, że ja przypadków, gdzie ta trzecia osoba jest wyłącznie fabularną przeszkadzajką, w ogóle nie traktuję jako motywu trójkąta

Trójkąt to dla mnie sytuacja, gdzie są rzeczywiście jakieś uczucia do obu rywalizujących postaci i jakiś prawdziwy dylemat. A to w romansach wcale nie zdarza się zbyt często.

Co prawda sama nie lubię, kiedy ta przeszkadzajka jest totalnie przerysowana, ale Tasmanię czytałam tak dawno, że już nie pamiętam jak tam było i jaki był mój odbiór... Ale tym, co tych przerysowań nie lubią, nieodmiennie polecam historyki Pameli Morsi. Ona bardzo fajnie tworzyła postacie nieodpowiednich i odrzuconych partnerów

przez **•Sol•** » 13 marca 2017, o 11:18

Lubię Proctor lubię Tasmanię i szkoda że Tully nie polubiłaś

ale cóż, może znow się uda trafić.

tully napisał(a):Candice ma chyba z tym lekki problem, jak daje to juz calkowicie po bandzie

nie sposób się z tym nie zgodzić

przez **tully** » 13 marca 2017, o 11:38

Agrest napisał(a):
I nie zawsze tzw. trójkąt ma istotne znaczenie dla fabuły

Co prawda sama nie lubię, kiedy ta przeszkadzajka jest totalnie przerysowana, ale Tasmanię czytałam tak dawno, że już nie pamiętam jak tam było i jaki był mój odbiór... Ale tym, co tych przerysowań nie lubią, nieodmiennie polecam historyki Pameli Morsi. Ona bardzo fajnie tworzyła postacie nieodpowiednich i odrzuconych partnerów

Bardzo fajnie robi to Paullina Simons, cos konkretnego pani Morsi polecasz bo jeszcze sie z nia nie zetjkenlam...
nie cierpie jak autorka przesadza a juz do szalu doprowadza mnie mary suanizm, wybraniec autorki ma wszystkie cechy i talenty a "przeszkadzajka" jest dzieckiem specjalnej troski. Ilez razy mozna to scierpiec i kiedy wymiotujemy jak ten wlasciwy znow jest zablysnie talentem grrrr ale to tylko jedna z wielu slabych stron ksiazki jest ich o wiele wiele wiecej, postac warricka i jego wybor po prostu lol, postaj jess ma tylko jeden jasny punkt i jest im pelne jej imie Jesmonda... poza tym to mnie naprawde smieszylaa jej ogromny dylemat istnial chyba tylko w wyobrazni autorki bo ja widzialam napalona nastolatke myslaca jak tu dobrac sie do jego majtek, a nie zapomionajmy ze tylko do jego bo pocalunek innego przystojnego mlodego mezczyzny byl przeciez dramatyczny i bohaterka jus sie bala ze bedzie podnosic koszulke i z cierpieniem znosic ciecko obowiazek malzenski, no i milosc na zawsze olbrzymia romantyczna wybuchla i objela pozoga cialo dziewczyny ze rzucila sie do morza za obiektem swych uczuc, choc rozumiem teraz ze lepiej zginac w morzu niz znosci ciezki obowiazek malzenski u boku niedoroywinietego bogatego przystojnego mezczyzny brrrr... a mialam sie nie denerwowac

przez **KatiaBlue** » 13 marca 2017, o 11:41

Zgadzam się z Agrestem. Przecież to nie był trójkąt taki, że bohaterka pałała namiętnością do obu panów. Wgl ciężko mi w takim razie o tym myśleć jak o trójkącie... Także problem się rozwiązał

nie ma trójkąta, nie ma oczym psioczyć :hihi:

przez **Księżycowa Kawa** » 13 marca 2017, o 18:05

Agrest napisał(a):Przyznam, że ja przypadków, gdzie ta trzecia osoba jest wyłącznie fabularną przeszkadzajką, w ogóle nie traktuję jako motywu trójkąta Trójkąt to dla mnie sytuacja, gdzie są rzeczywiście jakieś uczucia do obu rywalizujących postaci i jakiś prawdziwy dylemat. A to w romansach wcale nie zdarza się zbyt często.

Zgadzam się z tym i tak tego tutaj nie traktowałam.

przez **Agrest** » 14 marca 2017, o 12:15

Bardzo fajnie robi to Paullina Simons, cos konkretnego pani Morsi polecasz bo jeszcze sie z nia nie zetjkenlam...

Chyba wszystkie, które czytałam (a wydaje mi się, że jej historyki wyczytałam wszystkie) były co najmniej dobre. Najbardziej flagowe to chyba Simple Jess i Courting Miss Hattie. Jednak lojalnie muszę uprzedzić, że to są bardzo przyziemne romanse, mało dramatyczne, a wręcz często mało romantyczne

przez **Alias** » 14 marca 2017, o 12:20

Dla mnie Courting Miss Hattie było całkiem romantyczne

przez **Agrest** » 14 marca 2017, o 12:24

Dla mnie to one w większości są romantyczne, ale to właśnie taki przyziemny romantyzm, który wydaje mi się, że może dla tully być niewystarczający. Ale może się mylę - oby! Bo Morsi uważam za wartą reklamowania, czytania i lubienia

przez **Alias** » 14 marca 2017, o 12:29

Hmm... patrząc od tej strony, to tak dla Tully zdecydowanie nie wystarczający. Według mnie, po Morsi można sięgnąć jak się chce uciec od dramatozy, a nie jak się jej szuka.

Candice Proctor

Kto przegląda forum